CZŁOWIEK

Nie sztuka tworzyć posąg, gdy się jest rzeźbiarzem.
Nie sztuka dom zbudować, będąc budowniczym.
Nie sztuka glob opłynąć będąc marynarzem.
Lecz sztuką być człowiekiem gdy było się niczym
Przyjemnie zbierać hołdy gdy się jest artystą.
Stawać w światłach kamery bez zmrużenia powiek.
Lecz bez żadnej zawiści oddaję to wszystko,
gdy na swój widok słyszę, zobacz idzie człowiek.
Pomyślisz o czym mowa ,wokół, jest nas tylu,
i do każdego mogę powiedzieć człowieku.
Święta prawda sedno tkwi w szczególe.
Ja na siebie człowieka czekałem ćwierć wieku.
Więc niech te słowa nie rodzą uśmiechu,
bo nie łatwo zrozumieć życia, w życia trumnie.
Lecz kiedy ją rozwalisz i czerpniesz oddechu,
zrozumiesz wartość słowa, CZŁOWIEK-to brzmi dumnie.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Artykuły i modlitwy. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *